Ook de familie van Sangiera, het meervoudig gehandicapte meisje dat ik in het voorjaar van 2007 heb ontmoet, wordt door Stichting Care for People ondersteund.
De vader van Sangiera is in november 2009 op 27-jarige leeftijd overleden; hij liet zijn vrouw Valli en 3 kinderen achter. Omdat het gezin geen geld had, ze ontvangen geen financiële steun van de overheid, werd de zoon Saravanan, 8 jaar oud, in een hostel (internaat) geplaatst dat zich 70 kilometer van het ouderlijk huis bevindt.
De tweelingzusjes Sangiera en Geetha bleven bij hun moeder wonen in de hut die Care for People in het voorjaar van 2009 voor hen had gebouwd. De familie van dit gezin kan in financieel opzicht niet voor hen zorgen; vanwege haar handicap als gevolg van polio en de 24-uurs zorg voor Sangiera, kan Valli niet werken.
Bij mijn aankomst heb ik direct besloten om Saravanan uit het hostel te halen; samen met Valli ben ik hem gaan ophalen. Het bezoek heeft veel indruk op mij gemaakt: veel kinderen in het hostel waren ondervoed en hadden huidproblemen, medische zorg was niet aanwezig en de kinderen liepen in vieze, kapotte kleding. De kinderen zagen er alles behalve gelukkig uit.
Saravanan had een ernstige huidinfectie en open wonden toen we hem ophaalden; we hebben hem direct naar een arts gebracht voor medische behandeling.

Sangiera, 7 jaar oud, is in het afgelopen jaar aanzienlijk gegroeid; ze is inmiddels 90 cm lang maar weegt slechts 8 kilogram. Ze ‘spreekt’ inmiddels 4 woordjes maar kan nog steeds niet kruipen, zitten of staan en is incontinent; luiers kan het gezin zich niet veroorloven.
De tweelingzusjes Sangiera en Geetha